In vogelvlucht
Drie jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog, in het jaar 1948, is de voetbalvereniging DSVP opgericht. DSVP betekent Door Samenwerking Verkregen Pijnacker. Inmiddels bestaat DSVP dus ruim 60 jaar waarin uiteraard veel is gebeurd met de vereniging; er waren goede en slechte tijden. Maar altijd weer, vooral ook in de minder goede tijden, bleken de verenigingsmensen de naam van de club alle eer aan te doen. Door samenwerking verkreeg DSVP alles wat het nu bezit. In materiële zin een gezonde vereniging met een fraai clubgebouw en een prachtige sporthal. Het kostbaarste bezit zijn echter de meer dan 1000 leden waarvan de overgrote meerderheid door de jeugd gevormd wordt. De jeugd, een afdeling die door het DSVP bestuur gekoesterd werd en wordt. Voor de trainingen en begeleiding van de hogere jeugdteams zijn vakkundige en gemotiveerde krachten aangetrokken, daarnaast is een heel leger clubmensen bij de begeleiding van de jeugd betrokken.
Zaterdag
Bij de oprichting stond al vast dat DSVP de wedstrijden op zaterdag zou spelen. De andere Pijnackerse voetbalclub, de RKSV OLIVEO, bestond toen al 18 jaar en speelde de wedstrijden op zondag. Voetballen op zaterdag was in de eerste jaren geen eenvoudige zaak omdat er nog geen sprake was van een vijfdaagse werkweek. Er werd 48 uur per week gewerkt, dus ook op zaterdagochtend.
Pijnacker is van oudsher een agrarische gemeente en zeker in die tijd was het merendeel van de beroepsbevolking in deze sector werkzaam. "Zaken gaan voor 't meisje" was een gezegde dat toen opgeld deed, met andere woorden: er moest ook wel eens op zaterdagmiddag gewerkt worden. In de beginjaren waren er dus zo nu en dan best wel eens "personele" problemen bij het formeren van de elftallen.
De beginjaren van DSVP hebben zich afgespeeld op een terrein aan de Boezemweg. Nu is daar het bedrijventerrein De Boezem verrezen. De twee kleedlokalen, voor zover je daar van kon spreken, waren overgenomen van het Delftse BEC. Het water waarmee men zich kon wassen werd met behulp van een zogenaamde Nortonpomp uit de grond omhoog gepompt, wat voor de Haagse tegenstanders een hele bezienswaardigheid geweest moet zijn. Na een aantal jaren zijn er een viertal kleedruimtes bijgekomen, met daartussenin een kantineruimte, maar veel heeft deze accommodatie in feite nooit betekend. In 1950 werd DSVP uitgebreid met een korfbalafdeling, die in het jaar 1961, onder de naam Avanti, zelfstandig verder gegaan is.
Bouwen
Na de moeizame start in 1948 verhuisde de zaterdagclub 22 jaar later, in 1970 dus, naar het nieuwe sportpark De Groene Wijdte. De leden bouwden daar met eigen handen de kantine die de naam "De Mijlpaal" zou krijgen. Een loterij, met als hoofdprijs een Volkswagen, en oud papieracties (het oud papier was toen nog veel geld waard), brachten wat geld in het lege laatje van de toenmalige penningmeester. Vanaf dat moment is DSVP, kwantitatief maar zeker ook kwalitatief, gaan groeien. Met name de jeugdafdeling, die ook steeds meer aandacht kreeg, groeide als kool. Ook het aantal senioren nam toe. Speelden op de oude accommodatie slechts vijf seniorenelftallen in de competitie, op De Groene Wijdte waren dit er al snel 13. Eenmaal op de Groene Wijdte beland, blééf DSVP bouwen. Door de enorme aanwas van nieuwe leden was er een grote behoefte aan meerdere kleedkamers. Deze werden in 1974, ook weer door de vrijwilligers, aan de achterzijde van de kantine gebouwd.
Begin jaren tachtig broeide het toenmalige bestuur op plannen voor de bouw van een eigen sporthal. Om deze plannen te kunnen realiseren moest DSVP een aanzienlijke geldlening aangaan waarvoor het een gemeentegarantie nodig had. Dit heeft heel wat voeten in aarde gehad, maar uiteindelijk stemde de gemeenteraad in met de garantieverstrekking en kon het vrijwilligersleger weer aan de slag. Een jaar later, in 1985 wordt de sporthal geopend en deze voorziet inmiddels al jaren in een grote behoefte, met name voor de jeugd. In 1996 is de huidige overdekte toegang naar de kleedkamers, sporthal en de ontvangstkamer gebouwd. En hebben de kantine en de keuken een facelift ondergaan zodat zij ook aan alle "moderne" eisen voldoen. Eigenlijk hadden we in 2003 al willen beginnen met het bouwen van vier nieuwe kleedkamers in het verlengde van de kleedkamers 6 en 7 en het renoveren van de oude kleedkamers. De renovatie zal een extra kleedkamer opleveren waardoor er in totaal 5 kleedkamers bijkomen. De bouwplannen moeten helaas even in de ijskast omdat het huidige bestemmingsplan van het sportpark uitbreiding van de accommodatie niet toestaat.
Prestaties
Het leveren van prestaties is in de voetbalsport een belangrijk uitgangspunt. Dat is bij DSVP niet anders. Met name voor de selectie-elftallen wordt dit dan ook nagestreefd, echter niet ten koste van àlles. DSVP is een amateurvereniging waar plezier in de sport voorop moet staan. Maar prestaties worden er wel degelijk geleverd. Eén van de eerste heuglijke feiten was de promotie naar de KNVB in 1970. Die promotie viel samen met de verhuizing naar het nieuwe sportpark.
De meest succesvolle periode van DSVP was in het begin van de jaren tachtig. Het is trainer Dick Advocaat, de voormalige bondscoach, geweest die aan de basis stond van deze succesjaren. Berry Janse maakte het karwei af: DSVP werd drie jaar achtereen kampioen en vestigde een Nederlands KNVB record door 67 competitiewedstrijden achtereen ongeslagen te blijven. DSVP werd van vierdeklasser plotseling eersteklasser. Drie seizoenen lang wist DSVP zich op het hoogste niveau van het zaterdagvoetbal te handhaven. Na deze jaren moest het een paar stapjes terugdoen, al kwam het in 1990, met trainer Joop Korevaar, nog een seizoen terug in de eerste klas. Het laatst behaalde succes ligt nog vers in het geheugen. Aan het eind van het seizoen 1996-1997 bereikte DSVP, nu met de oud-speler Ben Kester aan het technische roer, via de nacompetitie opnieuw de eerste klas. Alleen is dat nu niet de hoogste klasse van het zaterdagvoetbal omdat er inmiddels een hoofdklasse is ingesteld. Maar hoe dan ook, het seizoen 1997-1998 komen er weer clubs uit het roemrijke DSVP verleden naar De Groene Wijdte. Heerjansdam, DEVJO, Excelsior Pernis, RVVH en Zwaluwen Vlaardingen zijn er daar een paar van. Helaas, dat niveau konden we niet volhouden en DSVP degradeerde in 1998 naar de tweede klasse. Onder leiding van de nieuwe trainer Dutina kon de neerwaartse spiraal niet worden gestopt en degradeerden we in 1999 naar de derde klasse. Onder leiding van de nieuwe trainer Nico Herbert probeerde DSVP in 2000 het verloren terrein weer te heroveren. Helaas is dat niet gelukt, we kwamen 1 punt tekort voor het behalen van een periode. Vol vertrouwen gingen we nu met Nico Herbert in 2001/2002 voor een prijs. Helaas eindigden we op 1 punt van kampioen Vitesse Delft. Wrang omdat we uit en thuis van Vitesse wonnen. Wel een prijs in de vorm van de derde periode waarin helaas geen promotie werd bereikt. In 2003 is het, onder de leiding van Wim van Zinnen, na 18 jaar gelukt om kampioen te worden en te promoveren naar de tweede klasse.
In de eerste twee jaar in de tweede klasse presteerde Wim van Zinnen met zijn ploeg optimaal. Telkens een periodetitel gewonnen maar niet gepromoveerd. Na het derde seizoen vond Wim van Zinnen het welletjes en in het seizoen 2005-2006 staat er wederom een oud eerste elftal speler aan het roer: Rene Wolterman.
Rene is opgevolgd door Marcel de Letter. Onder zijn leiding is DSVP in seizoen 2009-2010 via de nacompetitie gepromoveerd naar de 2e klasse.